Waardig afscheid van Brabants

Ingaande 1 maart 2026 is het blad Brabants, kwartaalblad over Brabanders en hun taal, opgehouden te bestaan. We zagen het al een tijdje aankomen. De gemiddelde leeftijd van de abonnees was hoog. Er waren weliswaar geen opzeggingen vanwege de kwaliteit van het blad (die werd alom geprezen), maar het aantal afmeldingen wegens overlijden, opname in een verzorgingshuis, dementie, niet meer kunnen lezen en dergelijke was aanzienlijk groter dan de aanwas van abonnees. Stichting Brabants, de uitgever van het tijdschrift, moest dan ook het besluit nemen om ermee op te houden, hoe spijtig ook.

Vaste afnemer was Toine Nooijens uit Etten. Hij publiceerde ook regelmatig in Brabants. Het stoppen van het tijdschrift gaat hem dan ook aan het hart. Vanuit die emotie schreef hij onderstaand gedicht.
Bij de presentatie van het Brabants boekske 2026 in Lith heeft Toine dit gedicht persoonlijk voorgedragen, als waardig afscheid van het tijdschrift Brabants.

BRABANTS…
Ik krijg 't aamper nog gezeed, mar "Brabants" is gewiest!
Oe kan 't toch, da zon schwòn blad de gjist nou ee gegeeve?
Ge zul 't zíen – Ik wit 't zeeker – en vast wòk beleeve:
Da "Brabants" zal dur jil wa mèsse vrjeet worre gemiest!

't Waar 'n blad om op te waachte en aaltij op tijd
en viel 't op de mat, dan gongd 'r mar 's góed vur zitte,
om 't dan uitgebreid, van vur nor aachtre, dur te spitte.
Vur efkes waarde nie te vinne; zèg mar grust: gwòn kwijt.

Vur iederjin, die leeze kon, waar "Brabants" 'n kedo:
veraole, liedjes en gedichte, waauw, om van te kwiele;
'n varrieaossie en telent, die leezers wel beviele.
De schrijvers deeje aaltij flienk d'r bèst; da zaagde zo!

Wie kon en wulde, dee z'n zegje in z'n eige taol.
Da mokte "Brabants" jil gewild; zo bont en wòk zo boeiend.
Mar aandre diejelekte leeze, is wel 's vermoeiend.
Zo grwòt zen de verschille soms, da weete we ammaol.

"Voor elck wat wils" brocht "Brabants" ós; d'r kwaam zuvvel aon bod.
Van Wòst nor West, dwars dur 't midde, alles kond 'r vinne.
Soms laasde iets en dochte: "Mès, oe kund 't zo verzinne"?
Mar da's vurbij. De deur zit dicht en deegelijk op slot.

De lucht, daor óverleefd 'n blad nie al die jaore van.
N'n wòp mee mèsse emme d'rre tijd 'rin gestóke.
Dan is 'r óver al die energie nie jees gespróke!
Aon zullie zen wij daank verschuldegd, dus bij deeze dan.

'n Tijdpèrk zonder "Brabants" ee de blóeddruk wa verwògd.
Die zal wel gaauw wir zakke, mar iervan motte wij ljeere,
da niks d'n ondergang van "Brabants" nog zal kunne kjeere.
DE PERSE ZEN GESTOPT, STAON STIL; D'N IENKT IS OPGEDRWÒGD!

West-Brabants Dialectcafé
Op zondag 22 maart 2026 wordt in Myra Ceti, Wouwsestraat 49 te Steenbergen, de volgende editie van het West-Brabants Dialectcafé gehouden, georganiseerd door Dialectgroep Aon R’uis van Heemkundekring De Steenen Kamer. U kunt zich niet meer aanmelden om een verhaal, gedicht of lied voor te dragen, want het programma zit al boordevol smakelijke bijdragen. Wel bent u van harte welkom als toeschouwer en toehoorder. Gratis nog wel!
De zaal gaat open om 13.00 uur en om 13.30 uur begint het dialectfeest.
Het West-Brabants Dialectcafé is ooit ontstaan als een lokale activiteit van Heemkundekring Halcherth in Halsteren, waarna Dialectgenootschap De Berregse Kamer uit Bergen op Zoom, Heemkundekring Het Zuidkwartier uit Woensdrecht en De Steenen Kamer uit Steenbergen aansloten. Deze vier organiseren om beurten het Dialectcafé, maar de deelnemers komen uit heel West-Brabant, zelfs soms tot en met Tilburg. Twee jaar geleden organiseerde De Steenen Kamer het café voor de eerste keer en dat werd een geweldig succes. U mag dit feestje dan ook zeker niet missen.

Tot de volgende keer!

Geschreven door: Jan Luysterburg