2026 - week 02 - 8 januari 2026
‘Pozitief beginne, nou ’t neij jaor krèk is begonne.’ roep ik. ‘Ja,’ zi m’ne mins, ‘mar ge moet ’t toch mar ‘s hebben over diejen Trump die verkondigt da Europa ziek is. As diejen bullenbak mènt da Europa ziek is, dan is Ammirrika terminaal. Diejen barbaar is enkelt ùit op macht en money. ’t Beroerde is datter in de umgang mi dieje machtswellusteling overal sprake is van kontekrùiperij. Virre te kort. Dieje kaolen Infantilo heeget ‘t bontst gemakt.’
‘Ho,’ sputter ik teege, ‘da wordt gin vrolijk begin. Trump snoert teegestanders de mond, benoemt vriendjes in alle topfunksies en deporteert minse die nie in de VS geborre zen.’
’Ja, hij hoef nie wijd trug te denken um z’n èige te deporteere. Per slot van reekening kwame z’n veuraauwers ùit Ierland en Duitsland.’
‘Alles wa Trump nie te paas kùmt, moet wijke. Hij is de grótste klimaatontkenner, opent de mijne wer en wil gebied inlijve. Groenland en Venezuela stòn op de verlanglijst. Hij duuget krèk as de Rus. En as ge dan wit dattie ok over de Ammirrikaanse atoombomme gi, worde daor nie geruster van. Hij wordt geholpe dur z’n techmiljardairs. Ge ziet hoe de wirreld en de natuur aachterùit kachele. Materialisme en macht zeegeviere. Probeert dan mar pozitief te blijve.’
‘Af en toe denk ik òn ons emigrantefamilie. Vur gin goud zó’k onder dieje kapitalistische krimineel wille wone. Wa’n laand as ge zón figuur kiest um te regeere. Hij ondergraaft ’t rèchtsysteem norgelang ’t ’m ùitkùmt, liegt alles bij mekare en gif de bestùrmers van’t Capitool grasie.’
‘Ho, we hen ’t nog nie gehad over ons kèlderprobleem,’ roep ik. Ge moet weete da d’r alle daag onder de kraon van onzen ònrècht unne plas wòtter ston. Onze Klaas zaag da d’n drùp bij de kraon zaat. Mi die fistdaag gin man òn te kommen um ’t te make, dus wòtteropvang onder ’t lek. Mar wor hen we zónnen bak? In de kèlder, denkt onze Klaas. Hij duu umblig en schiet tot z’n kniejes in ’t wòtter. Vlak bij de meeter zit gerdjuu ok ’n drùppende kraon! Wa nou òngevange?
Ik doe nor onzen buurman Wim, die hi unne zoon die loodgieter is. Wim kùmt aachtermekare en wit de oplossing vur de kèlder: ’n dompelpomp. Hij kent minse mi visvijvers en stuurt z’n vrouw Hanneke op pad. Die ister al vlot mi de pomp van Wille. Wim makt de verbinding mi slange zooda alles buite d’n hof in kan worre gespuuld. Saoves sti d’r nog ’ne sèntimeeter of vijf wòtter. Da zulde mèrge mi d’n dwèil òn moete vatte, denkt Wim. ‘Mèrge hi onze Klaas z’n kèrstveurstelling in Den Dùrpshèrd.’
‘Daor han wij ok nor toe gewille,’ zi Wim, ‘mar we hen vergeete kartjes te bestelle.’
‘Dan zùrg ik vur kartjes,’ ruupt d’n onze die blij is dattie iets trug kan doen.
Saanderdaags begint d’n Brabantse Kèrst in ’n vol theater. Kwartjes volk, MarieChristien en Henk en onze Klaas zùrge vur ’n vrolijk programma.
Nò de veurstelling zitte we nao te geniete mi ons vriende, Riet en Jos. Onze Klaas vetrelt van de rampspoed mi onze kèlder. Jos hi zóiets ok meegemakt en hi ’ne wòtterstofzuiger òngeschaft. Die zal ie komme brenge. Zoo gebeur ’t. We bèlle nor onzen oudste of ie misschien kan hèlpe. Die kùmt en saoves is onze kèlder dreug èn schónder as dattie oit geweest is. Wij doodmuug, mar tevreeje.
geschreven door: Bèt van Klaasse